برای رفع سوء تفاهمات

هر چند با وجود درخواست نگارنده، آن مطالعه کننده محترم، سوء تفاهمات ممکنه موضوع مطلب "اشتغال به الفاظ" را هنوز توضیح نداده است اما نگارنده به این فکر افتاد که نظر استاد فقید دکتر سید احمد فردید را درباب "یهودیت زدگی، ماسونیت زدگی، صهیونیت زدگی و بهائیت زدگی" طی نقل قول هائی از ایشان مدون نموده و در این وبلاگ درج نماید اما چون قبلا در همین وبلاگ پیرامون این موضوع در حد مقدور مطالبی درج شده (خدمتگزاران یهودیت، ماسونیت، صهیونیت 25/3/89 ، یهودی و غرب 19/4/89 ، آیا منظور فردید از "یهودیت زده" همان "صهیونیت زده" بود؟ 11/8/92) و بنظر نمی رسید فعلا و با منابع مکتوب در دسترس، نگارنده بتواند نوشته ای قابل اعتناتر تدوین نماید به این نتیجه رسیدم که فعلا آنچه را که در این مورد از سخنان فردید البته به اجمال قبل از تفصیل دریافته ام با مطالعه کنندگان محترم بطور خلاصه در میان بگذارم:

"در دوره قدیم و در قرون وسطی بیشتر سعادت اخروی را منظور نظر داشته اند: اول خدا، بعد خرما

در دوره جدید – که با رنسانس آغاز می شود – بیشتر سعادت دنیوی منظور نظر بشر قرار می گیرد: اول خرما، بعد خدا

نهایتا سیر دوره جدید به جائی رسیده است که فقط "خرما" مطمح نظر است و اگر "خدا" هم مطرح می شود برای این است که از خرما بهتر و با خیال راحت تر استفاده شود.

یعلمون الظاهر من الحیوة الدنیا و هم عن الآخرة هم غافلون(7 الروم)

این با دنیاپرستی قوم یهود جور در می آید لذا متفکرین و اندیشمندان یهودی نقش ویژه ای در سیر تاریخی تفکر دوره جدید بر عهده داشته اند و هر چند فلاسفه طراز اول دوره جدید یهودی نیستند اما اندیشمندان یهودی تفکر این فلاسفه و حتی علمای علوم انسانی را به نحوی تفسیر و مسخ کرده اند که آنچنان را آنچنانی تر کرده است.(1)

تفکر دوره جدید ابتدا در خود اروپا و سپس - بالاخص بعد از انقلاب فرانسه - در کره ارض گسترش یافت سازمان های فراماسونری گسترش این تفکر – البته فروع آن یعنی آزادی برابری و برادری انقلاب فرانسه و اعلامیه حقوق بشر – را بر عهده داشته اند. فراماسونها علاوه بر کوششی که در برانداختن تمدن ممسوخ ممالک اسلامی بعمل آورده اند انگ دوره جدید را بر "ودایع تاریخی" این ممالک نیز زده اند.

"در پایان تاریخ صهیونیت هم می آید"،"در این آخرین مرحله "صورت" و "وقت" یکیست، وقت اهریمنی آخر تاریخ"(دیدار فرهی صفحه 393)(2)

بهائیت هم که ساخته و پرداخته شده برای اینکه دین را با همان فروع دوره جدید و علم جدید تطبیق بدهد.(3)

حال اگر اندیشمندی، نویسنده ای، روشنفکری، یهودی نباشد، فراماسون نباشد، صهیونیست نباشد، بهائی نباشد ولی در نظر و بیان مطالب خواسته یا ناخواسته، دانسته یا ندانسته آن کند که مزبور شد، می شود یهودیت زده، ماسونیت زده، صهیونیت زده، بهائیت زده.

فردید می گوید :"همه یهودی زده ایم"(4) به این ترتیب شاید بتوان گفت یهودیت زدگی حوالت تاریخی ماست وچه بسا حتی وقتی از فردید نقل قول هم می کنیم و یا حتی وقتی سخنان فردید را مکتوب و منتشر می کنیم در انجام همین کار هم "یهودیت زده" باشیم. یعنی به نحوی مطالب را تنظیم و دستکاری کنیم که مطالب فردید مسخ شود. امری که شامل نویسنده مطالب همین وبلاگ هم می تواند بوده باشد.

بنابراین اینکه از فردید نقل شود فلان استاد فلسفه ما "یهودیت زده" است به این معنی است که مطالب فردید را در جهت سیر تاریخ دوره جدید مسخ کرده است و نباید این سوء تفاهم پیش بیاید که منظور این است که آن کس خدای ناکرده با یهودی ها ارتباطی و به یهودیت علاقه ای دارد و یا مستقیما تحت تاثیر فلان فیلسوف یا عالم یهودی است. اگر کسی آمد و در برنامه گرامیداشت هانری کربن فراماسون به ستایش وی پرداخت و بعد گفته شد این شخص اگرچه خود فراماسون نیست و با فراماسون ها ارتباط ندارد ولی "ماسونیت زده" است، اینجا دیگر چه سوء تفاهمی می تواند پیش آمده باشد؟ البته نگارنده چون همانطور که در زیر نویس توضیح داده شده مساله "صهیونیت" را از دید فردید درست متوجه نشده است درباره "صهیونیت زدگی" چیزی نمی تواند بگوید اما هر کس بهائی نبود ولی کوشید دین را با فروع دوره جدید تطبیق دهد این شخص می شود "بهائیت زده" حال اگر در محله دوران نوجوانی اش بهائی هم زیاد بوده باشد دیگر واویلا!

1 – شاید از بعضی اشارات فردید بتوان نتیجه گرفت که اگر اینگونه نمی شد ممکن بود تفکر غربی در مسیر دیگری جریان یابد. همانند آنچه که در صدر مشروطه می توانست اتفاق بیافتد.

2 – نگارنده هنوز معنی این "یکی شدن صورت و وقت" را درنیافته است.

3 – این نتیجه ای است که خود گرفته ام و هنوز در سخنان استاد فردید به مطلبی در این باب برنخورده ام.

4 – "مطالب من از برای همه و از برای هیچکس است. "از برای همه" چون همه غرب زده ایم و "از برای هیچکس" چون همه یهودی زده ایم"(دیدار فرهی صفحه 282) البته در ادامه آمده است:"از برای همه تا آنجا که درد دین داریم".