"شیرخدا و رستم دستانم آرزوست"

اگر من استعداد و همینطور همت و پشتکار آقای حسن روح الامین را در نقاشی داشتم، بمناسبت اوضاع واحوال این روزهای ایران با الهام از این مصرع مولانا:"شیر خدا و رستم دستانم آرزوست"، یک تابلوی بسیار بزرگ چند متر در چند متر می کشیدم که در یک سمت آن بر بلندائی شیرخدا امیر مومنان علی علیه السلام در حالیکه ذوالفقار را بر روی زانوان دارد بر مسندی نشسته و تهمتن رستم دستان پشت سر ایشان ایستاده است و به صحنه نبرد مردم و دلاور مردان لشگر اسلام و ایران در پهنه نیلگون خلیج فارس و دریای عمان و تنگه هرمز می نگرند. البته یک گوشه ای از تابلو را هم باید به صحنه ای در مورد همرهان تا حدی "سست عناصر" – مثل خود نگارنده – اختصاص داد، البته اگر موجب تضعیف وفاق ملی و وحدت جامعه نشود!

این سوال هم برای نگارنده پیش آمده که مولانا خود و همرهان را در چه راهی می دیده که بایسته چنین آرزوی سترگی بوده باشد؟:"همراهی شیرخدا و رستم دستان"، آیا مولانا در فکر و عمل مشغول جنگ و جهاد اصغربوده که این شاه بیت "زین همرهان سست عناصر دلم گرفت/ شیر خدا و رستم دستانم آرزوست" بر زبانش جاری شده یا باقتضای وجد و حال همینطوری یک شعری گفته است؟

اینکه همراه شدن "شیر خدا و رستم دستان" چه بلائی می تواند بر سر دشمنان بیاورد گویا پیشتر از داخلی ها مورد توجه خارجی ها قرار گرفته است(1). در این مورد مطالبی از تلویزیون شنیدم و در جستجوی اینترنتی به سخنانی از زبگنیف برژینسکی "ژئواستراتژیست" و مشاور امنیت ملی سابق امریکا برخوردم که در سال 1388 هشدار داده بود:" خروجی فعالیت های براندازی دولت آمریکا تلفیق بیشتر روحیه وطن دوستی مردم ایران با تفکر شیعی خواهد بود و من فکر می کنم تهییج روحیه وطن دوستی مردم ایران بر پایه مذهب شیعه به ضرر منافع ملی ما است."(خبرگزاری جمهوری اسلامی 26/4/1388)

در سخنان استاد فقید دکتر سیداحمد فردید نیز به مساله ای در همین زمینه به نحوی فشرده و با تعابیر خاصی اشاره شده است:

"ایرانی مسلمان و مسلمان ایرانی"

"ایرانیان مسلمان و مسلمانان ایرانی"

اینکه در این تقدم و تاخر بین "ایرانی بودن" و "مسلمان بودن" و یا حتی در تقدم و تاخر هر یک از دو ترکیب چه نکاتی می تواند نهفته باشد جای تامل و البته تبیین آن خارج از حد نگارنده است. منتها ذکر این نکته شاید قابل توجه باشد که نگارنده به این تعابیر تنها در نوشته های قبل از انقلاب یا سخنان بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی برخورده است.

نگارنده در شرایط فعلی به دو مورد از کاربرد این تعابیر دسترسی دارد که ذیلا نقل می گردد:

"بطور کلی ما "ایرانیان مسلمان" و "مسلمانان ایرانی" را دو گذشتَه است : یکی واقعیت و ظاهر تاریخ منسوخ گذشته و دیگر حقیقت و باطن آن که هیچگاه برای ما نسخ نگردیده و همواره فراروی پس زمان آیندهی ما با نسخ روز بعدئی حوالت تاریخی جهان در روز جاری قرار دارَد."(نقل از نوشته خانم دکتر مهتاب مستعان در مورد کتاب "آنچه خود داشت...."(نقل از مجله تماشا، مهر 1355))

"این مساله اساسی است و با تمام احترامی که به مردم وطن خودم و "ایرانی مسلمان" و "مسلمان ایرانی" بنده می دانید می خواهم بگذارم، در بعضی موارد انتقاد دوستانه عین ارادت است و احترام، بنابراین این مساله که شما سوال کردید باید باشد برای وقتی دیگر."(نقل از یک مصاحبه رادیوئی در اوائل پیروزی انقلاب اسلامی)

آیا می توان گفت که در شرایط فعلی آرزوی همراهی شیرخدا و رستم دستان با مردم ایران منوط به همراهی و وفاق "مسلمان ایرانی" و "ایرانی مسلمان" می تواند بود؟

1 – سوای امام شهید آیت الله العظمی خامنه ای که در این ایام سخنانی از ایشان در همین زمینه "اسلام" و "ایران" از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش می شود، در جستجوی اینترنتی در یادداشتی به تاریخ 23/2/1393 از آقای علیرضا خسروی در خبرگزاری تسنیم با همین عنوان مشاهده شد:

"تلاش خردمندانه کهنسالان سیستان برای همسو سازی رستم دستان با امام علی(ع) و مسلمان سازی او در همین چهارچوب رخ داده که درخلال آنها رستم با امام علی(ع) به زورآزمایی می‌پردازند که با پیروزی امام و رفتن به نزد پیامبر(ص) به روایتی خوش انتها وخوش تعریف تبدیل می‌شود و دو شخصیت جامع اسطوره‌ای و تاریخی و همسو به جوانان معرفی می‌شوند."