بحران حوالت تاریخی روزگار کنونی -1

"تب کرده است بشر. بعضی خیال می کنند که خب، این درمان پیدا می کند و عرق می کند و خوب می شود. خدا نکند که این درمان{پیدا کند}برای اینکه در این جهان امروز اصلا "بیمار" کم است، لفظ "بیمار" کم است اگربگوئیم. همه باید دعا کنیم که این تاریخ بشر که الآن در 1 است عرق نکند. بمیرد بشر! دوباره زنده شود! دوباره که زنده شد آن وقت است که خدای حقیقی لطف پس فردا به سروقتش می آید، "وقت" دیگری پیدا می کند. با "وقت دیگری پیدا کردن" ، آن وقت است که بشر همه"انسان"می شود، انسان که شد آن همدلی و همسخنی حقیقی باز می گردد در تاریخ، برخلاف امروز که همدلی نیست، همسخنی هست و نیست. هست همسخنی ولی سخن به معنی شریف لفظ که "کلام" باشد و کلام الهی باشد و "کلام خدای پس فردا" اولا، و بعد " کلام انسان" ، نیست...." (نقل قول از سید احمد فردید، در رساله دکتری یان ریشار محقق و ایرانشناس فرانسوی با عنوان "هویت و مدرنیته در فرهنگ ایران معاصر"، نشریه کلک، مهر و آبان 1373 شماره 55-56)