"تقلید" یا "قردیگری"!

"من جلسه گذشته که در باب "1"(1) گفتم، اصلا دوره مشروطه دوره قردیگری است، اهل تحقیقی وجود ندارد، 1 می کند عقل ممسوخ غربی را، این می شود "قردیگری". تقلید به معنای دینی لفظ و به معنی شریف لفظ که انسان در عین حال بکوشد به یک معنائی در اصول دین اهل "تحقیق" باشد، در فروع اهل "تقلید" باشد، بر قانون اسلام و دیانت مقدس اسلام بحث در عالم و آدم و مبداء عالم و آدم بکند، اگر در قوانین علمی است حسابش درست برسد، شریعت برسد، حقوق حسا...، اینها که نبود، دانشکده حقوق بود و این دانشکده قردیگری مطلقا غرب زده مضاعف. غربی ها با عقل ممسوخ مشترکشان باصطلاح پژوهش حقوقی می کردند، اینها خیره شده بودند به تحقیق غربی، تقلید نبود قردی گری بود. اگر دانشکده حقوق ما ابتدا تقلید به مرجع تقلید می کرد به حقیقت، و بعد از غربی، که اینطور نمی شد دانشکده. بدتر از دانشکده حقوق، دانشکده ادبیات بود، دانشکده قردیگری مطلق. یکدفعه بیاید یک مرد بی ربط بی معنی تاریخ ادبیات برای ما درست کند:"براوُن". هنوز هم تو خیابان خواندم، یک خیابان هست اسمش خیابان پرفسور براون است، اسم این خیابان ها هنوز هست، یک دفعه جائی نرفت. شما بردارید خیابان ها نگاه کنید. پرفسور براون کدام حَیَوان لایعلمی بود افتاد به جان معارف اسلامی ما؟ این تاریخ ادبیات را برای ما ساخت و برساخت روح خبیث استعمارگری آنها و این عقل ممسوخشان. حالا باز خیابان "آناتول فرانس"! این آناتول فرانس کدام مرد پستی بود، من می دانم، من مطالعه کردم، می دانم که فراماسونری بود، چطور شده اسلام آورد؟(2) این دو تا نیست، این هستش، هنوز مملکت ما دارند... دانشکده ادبیات ممکن است خدای نکرده با براون پرستی دانسته و ندانسته و امثال این ها رسما باز شود، کجائید جوانها؟! عادت باقی است." (3) (سید احمد فردید تیر 1360)

1 – واژه گزینی های فردید، 21 آذر 1395

2 – جمله چندان واضح شنیده نمی شود ضمنا بنظر می رسد به کنایه ادا شده باشد.

3 – دانشکده ادبیات و علوم انسانی اکنون شامل گروه های آموزشی فلسفه، زبان و ادبیات فارسی، زبان و ادبیات عرب، تاریخ، زبانشناسی، باستان شناسی و ایرانشناسی و فرهنگ و زبان های باستانی میشود و آنچه مرحوم فردید ادعا می کند ناظر به اوضاع نیمه اول قرن گذشته این دانشکده و دانشکده حقوق است. حالا این عادت اکنون در چه وضعی است نگارنده بی اطلاع است. بنظر نگارنده اهمیت این مطلب در این است که می تواند جهتی از جهات عقب ماندگی در برخی از زمینه ها، در مقابل موفقیت در برخی زمینه های دیگر را نشان دهد.